Danışma Hattı

0539 890 59 50

Tırnak Yeme – Tırnak Koparma (Onikofaji)

Tırnak Yeme Alışkanlığı (Onikofaji) Nedir? Kimlerde Görülür?

Tırnak yeme davranışı, tırnakları ve çevresindeki dokuları tahrip eden kronik, görünüşte kontrol edilemeyen tırnak ısırması ile karakterize patolojik bir ağız alışkanlığı bozukluğu olarak kabul edilir. Diğer vücut odaklı tekrarlayıcı davranış bozuklukları ile birlikte, onikofaji DSM-5'te diğer obsesif kompülsif ve ilişkili bir bozukluk olarak sınıflandırılmıştır.

Tırnak yeme, yalnızca kozmetik bir endişe olan geçici, nispeten zararsız bir davranış olabilir, ancak aynı zamanda ciddi ve uzun süreli bir problem haline de gelebilir. Teknik dilde, onikofaji olarak da bilinen tırnak yeme davranışı, sıklıkla 3 yaş ve üstü çocuklarda görülmektedir. Ergenlik döneminde de yaygın olarak görülür ve davranış sıklıkla yaşla birlikte azaldığı veya durduğu halde yetişkinlik döneminde de devam edebilir. Tahminler, küçük çocukların üçte birinin tırnak yeme ile uğraştığını göstermektedir (Veigle, 1999) ve erkekler bu davranışa 10 yaşından sonra kızlardan daha yüksek oranda katılmaktadır.

Tırnak Yeme Davranışının Sebepleri Nelerdir?

Bu davranışın ortaya çıkmasında psikolojik gerilim ve dışa yönelmemiş saldırganlıklar rol oynar (Ankay, 1992:110). Tırnak yeme davranışının, temelde çocuğun güvensizliğinden kaynaklandığı düşünülür. Çocuğun kendisine veya çevresine olan güvensizliğini, gerilimini tırnak yiyerek veya kopararak attığına inanılır. Tırnak yeme davranışı gösteren çocukların aile içinde ya da okulda baskıcı bir tutuma maruz kalması, kardeş kıskançlığı, ailenin yetersiz ilgi ve sevgisi, çocuğun sürekli azarlanarak eleştirilmesi gibi etmenlerin bu davranış sorununun kaynağı olduğu düşünülmektedir (Yavuzer, 2008:245). Bu etmenlerin yanı sıra çocukların tırnak yeme davranışını gösteren bir modeli de taklit etme olasılığı yüksektir (Aydın, 2004:94). Tırnak yeme ruhsal gerilim, sıkıntı veya saldırganlık duygularının açığa vurulamadığı durumlarda çocuğun kendi kendine yönelik saldırganlık dürtüsünün bir belirtisi kabul edilir. Huzursuz çocuklarda sıklıkla tırnak yeme davranışı rastlanan bir durumdur (Aydoğmuş, 2006:147).

Tırnak yeme işlevini belirlemeye yönelik bir çalışmada ise genç yetişkinlerde tırnak yemenin belirli bir duygusal durumu yansıtan zor problemler veya can sıkıntısı üzerine çalışma koşulları altında gerçekleştiğini ortaya çıkarmıştır (Williams, Rose ve Chisholm, 2007). Öğrenciler, özellikle engelli öğrenciler eğitimden kolayca uzaklaşabilirler, olumsuz akran ilgisinin hedefi olabilirler ve tırnak yeme gibi alışkanlık sorunları nedeniyle toplumsal olarak dışlanmış olabilirler. Diğerlerinin parmak uçlarına kadar yenmiş tırnakları çirkin, itici olarak algılayabilecekleri de dikkate değerdir ve bu davranışa katılan öğrenciler hakkında ek olumsuz atıflar yapılabilir (Long, Miltenberger, Ellingson ve Ott, 1999).

Tırnak Yeme Davranışının Çözüm Süreci

Tırnaklara acı veren ürünlerin tatbik edilmesi gibi özellikle tırnakların yenmesini önlemek için tasarlanmış eski moda ilaçlar genellikle etkisizdir. Eldivenler, tutturma tarzı veya ısırma plakası cihazları gibi ağız ve tırnaklar arasındaki teması engelleyen bariyer tipi müdahaleler, tırnak yemeye engel teşkil edebilir. Ancak şiddetli vakalardaki süreçte tırnak yeme ile ilişkili duygusal faktörleri azaltmaya veya ortadan kaldırmaya odaklanılmalıdır. Bilişsel davranışçı terapinin bazı beden odaklı tekrarlayan davranış vakalarında yararlı olduğu gösterilmiştir. Yukarıda da belirtildiği gibi tırnak yeme davranışı büyük oranda psikolojik kaynaklıdır. Siz de tırnak yeme davranışı konusunda yardım almak isterseniz, kurumumuzun iletişim bilgilerinden bize ulaşarak desteğimize başvurabilirsiniz.

Kaynakça

Dursun, A. (2010). Okul öncesi Dönemdeki Çocukların Davranış Problemleriyle Anne-Baba Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi/ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Laima, M.C. (2012, 8 Mayıs). Reforming the Nail-Biter. Psychology Today. https://www.psychologytoday.com/us/blog/intense-emotions-and-strong-feelings/201205/reforming-the-nail-biter adresinden alınmıştır.

Onychophagia (Nail Biting). (2018, 17 Nisan). Psychology Today. https://www.psychologytoday.com/us/conditions/onychophagia-nail-biting adresinden alınmıştır.

Waller, R., Kent, S. ve Johnson, M.E. Using Teacher Prompts and Habit Reversal to Reduce Fingernail Biting in a Student With Attention Deficit Hyperactivity Disorder and a Mild Intellectual Disability. Teaching Exceptional Children Plus. 3 (6). 1-10.